* ( « قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الإِنْفاقِ وَكانَ الإِنْسانُ قَتُوراً » ) * . كلمه قتور به معناى بخيل تفسير شده البته بخيلى كه بخل را به نهايت رسانده باشد ، و در مجمع البيان گفته : كلمه : قتر ، به معناى تنگى است ، و قتور مبالغه در همان معنا است ، و وقتى گفته مىشود : قتر يقتر و يا تقتر و يا اقتر و يا قتر در همه آنها معنا يكى است ، و آن اين است كه فلانى در خرج كردن امساك مىكند . « 1 » خداى تعالى در آيه مورد بحث كفار را بر آن معنايى كه در آيه : * ( « وَما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى إِلَّا أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّه بَشَراً رَسُولًا » ) * گذشت يعنى بر جلوگيرى و كارشكنى در پيشرفت دعوت انبياء ( ع ) بر منع از رسالت بشر توبيخ مىنمايد ، و معناى خود آيه روشن است . بحث روايتى در تفسير عياشى از مسعدة بن صدقه از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : شفاء همه در علم قرآن است ، زيرا اين خداى تعالى است كه مىفرمايد : * ( « ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ . . . » ) * « 2 » . و در كافى به سند خود از سفيان بن عيينه از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه به من فرمود : نيت از عمل بهتر است و اصلا نيت عمل است ، آن گاه اين كلام خداى عز و جل را قرائت نمود كه مىفرمايد : « * ( كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِه ) * ، يعنى هر كسى بر طبق نيت خود عمل مىكند » « 3 » . مؤلف : اينكه امام فرمود : اصلا نيت عمل است اشاره به اتحاد آن دو دارد ، و اينكه اتحاد نيت و عمل اتحاد عنوان و معنون است . و در همان كتاب به سند خود از ابى هاشم روايت كرده كه گفت امام صادق ( ع ) فرمود اينكه اهل آتش هميشه در آتش خواهند بود بدين جهت است كه نيتشان در

--> ( 1 ) مجمع البيان ج 4 ، ص 102 جزء 15 ، چاپ بيروت . ( 2 ) تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 315 ، ح 154 . ( 3 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 16 ، ح 4 ، باب الاخلاص .